Ամանորի իմ գաղտնիքը (շարադրություն)

Ձյունը երկար սպասեց գիշերվա խորհրդին,
Մինչև լույսերը հանգան , և ձայները լռեցին,
Ու հանկարծ գիշերվա մեջ ինչ-որ բան զրնգաց,
Խենթի պես պարելով փաթիլներն իջան ցած…
1086

Այն հեքիաթային պահին, երբ երկինքը դարձավ մանուշակագույն, ու սկսվեցին թափվել փոքրիկ ադամանդիկներ՝ ես պատուհանի առաջ կանգնած հիանում էի սառցե բյուրեղիկների գեղեցիկ նախշերով: Բայց ինչպե՞ս կարող է իմ տարիքի արկածախնդիր տղան բավարարվել հրաշքը միայն դիտելով, անհրաժեշտ էր մասնակից դառնալ այդ ամենին: Եվ ես գործի անցա. թաքուն հագա իմ տաք վերարկուն , վերցրեցի ձեռնոցներս և աննկատ դուրս եկա տնից այն պահին, երբ մայրիկս զբաղված էր տոնական սեղանի վրա խորտիկներ դասավորելով, իսկ քույրերս՝ տոնածառով հիանալով: ես արդեն հրաշքի մի մասնիկն եմ: Աննկարագրելի հաճույք է քայլել սավանի պես սպիտակ ձյան այն հատվածներով, որոնցով դեռ ոչ ոք չի քայլել. Խըռթ, խըռթ, խըռթ… լսում եմ սեփական ոտնաձայներս: Շուրջբոլորս սպիտակափայլ գիշեր է, ոչ մի շշուկ: Ձյան վրա նկատում եմ ոտնահետքեր, որոնք իմը չեն. ՞՞Հմ.. Երևում է ինչ-որ մեկը նույնպես ինձ նման սիրում է քայլել այն հատվածներով, որտեղով դեռ ոչ ոք չի քայլել՞՞, մտքերով ընկած քայլում եմ ես և հանկարծ ինձանից մի քանի քայլ հեռու նկատում մի ծերուկի.
-ծերու՜կ., -ձայն եմ տալիս ոգևորված,
-մի՞թե դու էլ մոլորվել ես, փոքրիկ., — ինձ տեսնելուց ուրախացած ետ է շրջվում ծերուկը
-ոչ, չեմ մոլորվել.. ես.. ես պարզապես սիրում եմ ձյունը: Կգա՞ս ձնագնդի խաղանք,
-կներես տղա, ես ժամանակ չունեմ, կորցրել եմ իմ պարկը և տոնական հագուստները, — հուսահատված պատասխանում է ծերուկը,- պետք է անպայման գտնել դրանք:
Եվ քայլում ենք ես ու ծերուկը՝ տեղ-տեղ խախտելով ձյան համընդհանուր սպիտակությունը: Փողոցային լապտերներից լուսավորված ձյունը էլ ավելի հրաշափայլ է փռվում մեր ճանապարհին: ձյան խոշոր փաթիլները դիպչում են այտերիս և հալչում անմիջապես; Հանկարծ մաքրամաքուր սպիտակի մեջ նկատում եմ կարմիր գույն: Մոտենում եմ և վեր բարձրացնում ձյան նոր շերտի տակ թաքնված մի պարկ: Ծերուկը աներևակայելի ուրախացած արագ հագնում է իր հանդերձանքը և ուսին է գցում պարկը: Իսկ ես երջանիկ եմ ; Չէ՞ որ իմ առաջ կանգնած է հենց ինքը՝ Ձմեռ պապը: Նա շնորհակալություն է հայտնում ինձ օգնության համար , իսկ հետո շտապում է երեխաներին հասցնելու իրենց նվերները, չէ՞ որ շուտով Նոր տարի է: Ես հեքիաթից դեռ չարթնացած տուն եմ վազում : Բայց քույրերիս չեմ պատմի այն ամենի մասին, ինչ տեսա: Նրանք ինձ չեն հավատա: Նրան արդեն մեծ են, նրանք չեն հավատում Ձմեռ պապիկին: Իսկ ես նրան տեսա 

Реклама

Հայաստանի աշխարհագրության դասագրքի մասին

9-րդ դասարանի <<Հայաստանի աշխարհագրություն>> դասագրքից անհետացել է ՀՀ բնակչության առավելագույն թիվը.. իհարկե ես ընդունում եմ, որ պետք չէ միանգամից երեխաներին ներկայացնել մեր երկրի կատաստրոֆիկ ծանր ու թշվառ վիճակը, բայց պետք էլ չի երեխաների մոտ պատրանքներ ստեղծել, ի վերջո դրանք դատապարտված են խորտակվելու: Եվ այսպես, ըստ դասագրքի ՀՀ բնակչության թիվը կազմում է 3.02 մլն մարդ (2011թ. մարդահամարի տվյալներով), բնական աճը՝ 4-5 պրոմիլ (0.4-0.5%) է: Բայց ամենաանհասկանալին այն է, թե ինչու՞ դասագրքում չի նշվում, թե ո՞ր թվականին է գրանցվել ՀՀ բնակչության առավելագույն թիվը և որքա՞ն է այն կազմել: Կարծում եմ դա շատ կարևոր ցուցանիշ է, և անհրաժեշտ էր նշել, որ մեր հանրապետությունում բնակչության թիվն իր գագաթնակետին է հասել 1998 թ-ին՝ կազմելով 3.8 մլն մարդ: Դասագրքում շատ նուրբ կերպով ջնջված-մաքրված է այդ տվյալը , և ըստ դիագրամի՝ մեր բնակչության առավելագույն թիվը գրանցվել է 1989թ-ին՝ կազմելով 3.3 մլն մարդ: 89թ-ից հետո պետք է նշվեր 98թ-ի ցուցանիշը, բայց հեղինակները որոշել են այն շրջանցել և նշել են 2001թ-ի ցուցանիշը՝ 3.2 մլն մարդ: Թվում է թե նորմալ է… Նոր անկախացած պետություն, պատերազմ, երկրաշարժ , արտագաղթ, բնակչության կենսամակարդակի կտրուկ վատթարացում, որի արդյունքում մոտ 20 տարվա ընթացքում բնակչությունը նվազել է ընդամենը 100000 մարդով: Իսկ ու՞ր է կորել 1998թ-ի 3.8 մլն-ը՝ ոչ ոք չգիտի: ՀՀ-ում կյանքի միջին տևողությունը 74.2 տարի է (կանանց մոտ՝ 77.5 տարի, տղամարդկանց՝ 70.7 տարի): Տնտեսապես ակտիվ մշտական բնակչության (1.4 մլն մարդ) 80.5%-ը կազմում են զբաղվածները , իսկ ընդամենը 19.5%-ը՝ գործազուրկները: Ինչ խոսք, հիանալի կլիներ:

10513495_322081971312192_3969451808953640563_n 10689466_322081934645529_6183633420280983627_n