«Ուսուցիչը չպետք է գրանցվի սոցիալական ցանցերում». իսկ ուսուցիչը հաց պե՞տք է ուտի


Ողջույն ընթերցող: Քիչ առաջ աչքովս ընկավ «Ազատ գոտի» հաղորդումը, որը տեղադրվել էր Բլոգ Նյուզում: Վերնագիրն անմիջապես ուշադրությունս գրավեց, որովհետև  վերաբերվում էր ուսուցիչներին. «Շփվե՞լ ուսուցիչների հետ սոցցանցերում, թե՞ ոչ»: Հաղորդման հյուրերից մեկը՝ իմ հարգելի կոլեգան, հայտարարեց, որ ուսուցիչը   առհասարակ չպետք է  լինի սոցցանցերում, և որպես դրա պատճառաբանում ներկայացրեց  այն, որ սոցիալական ցանցերում հնչում է ոչ հայցի խոսք: Հետո նաև պատմում էր, թե ինչպես են իր դասի ընթացքում աշակերտներից ոմանք «բամբասել» այն ուսուցիչների մասին, ովքեր գրանցված են եղել որևէ սոցցանցում և ինչ-որ գրառումներ են արել: Սա իմ կոլեգայի սուբյեկտիվ կարծիքն է, հարգում եմ, բայց ցանկանում եմ նաև իմ սուբյեկտիվ կարծիքը հայտնել: Իսկ իմ սուբյեկտիվ կարծիքով՝ ասել, թե ուսուցիչը չպետք է լինի որևէ սոցիալական ցանցում, խիստ կարծրացած և քարացած մոտեցում է: Ես կվիրավորվեի իմ այն կոլեգայից , ով կպատմեր, թե ինչպես են իր դասի ընթացքում աշակերտները քննարկել իմ սոցցանցում լինել-չլինելը, իսկ նա դա թույլ է տվել, և դեռ մի բան էլ հեռուստատեսությամբ է հայտնում այդ մասին: Իսկ ընդհանուր՝ աշակերտը կարող է բամբասել ցանկացած թեմայով. օրինակ, թե ինչու է իր ուսուցիչը հագնում ոչ թե կապույտ, այլ կարմիր կոշիկ, ինչու՞ է անում ոչ թե այս, այլ մյուս սանրվածքը և այլն… Երեխայի համար դժվար չէ դասի ընթացքում խոսելու թեմա գտնելը, եթե թույլ ես տալիս: Ինչ մնում է այն սահմանմանը, թե սոցիալական ցանցերում հնչում է «ոչ հայեցի» խոսք, դրա համար էլ ուսուցիչը չպետք է գրանցվի նման կայքերում,  լիովին համաձայն եմ տիկին Բախշյանի պատասխանի հետ: Իսկ ինչու՞ հենց ուսուցիչը ինքը սոցիալական ցանցերում հայեցի խոսքի տարածողը չդառնա: Ես հենց այդպես էլ անում եմ (համենայն դեպս որքան որ կարողանում եմ): Բոլոր աշակերտներս կհաստատեն, թե քանի անգամ եմ իրենց կոչ արել սոցցանցերում գրել հայատառ, նույնիսկ երբեմն բարկացել եմ և ասել, որ եթե որևէ մեկիդ տեսնեմ համացանցում լատինատառ օգտագործելիս՝ «2» է ստանալու: Ի դեպ, ինքս էլ դասավանդում եմ «ինֆորմատիկա»:

Իսկ ի՞նչ ասել է, թե ուսուցիչը այնքան զբաղված է, որ չի կարող  սոցցանցերին   տրամադրելու ժամանակ ունենալ : Ինչ է, ուսուցիչը տանը հանգստանալ չի՞ կարող: Հնարավոր չէ՞ մեկ կամ երկու  ժամվա ընթացքում պատրաստվել վաղվա դասերին , իսկ ազատ ժամանակդ տնօրինել՝ ինչպես կկամենաս:

Ընդհանուր առմամբ՝ կարծում եմ թեման  բավականին ակտուալ  է: Ցանկացած ուսուցիչ, ով գրանցաված է որևէ սոցիալական ցանցում, անպայման առնչված կլինի այն խնդրի հետ, որ երբեմն աշակերտը կարող է ոչ միանշանակ ընդունել այն փաստը, որ իր ուսուցիչը նույնպես դպրոցից դուրս սովորական քաղաքացի է, ունի իր նախասիրությունները և անձնական կյանքը: Ինքս էլ բախվել եմ այդ խնդրին: Դպրոցում աշխատելու առաջին տարիներին աշակերտներիս շրջանում որոշակի «քչփչոցներ» իմ սոցցանցում լինելու մասին լսելի էին:  Ես դրանց փորձեցի խոհեմորեն մոտենալ, աստիճանաբար երեխաներին հասկացնել, որ սոցիալական ցանցում գրանցված լինելը դա չափահաս մարդու համար նորմալ երևույթ է, ընդամենը նախասիրության հարց: Հետո հայտնվեցին առաջին համարձակները, ովքեր ընկերության առաջարկներ ուղարկեցին: Որոշեցի ընդունել: Այնուհետև որոշակի ժամանակ անց սկսեցի փոքրիկ վիրտուալ «դասեր» անցկացնել: Նրանց եմ ուղարկում հետաքրքիր վավերագրական, գիտական տեսաֆիլմեր, հոդվածներ մեր դասի թեմայի վերաբերյալ, նկարներ, իսկ հետո դասարանում մի քանի րոպե հատկացնում  ենք դրանց քննարկմանն ու վերլուծությանը: Չէ՞ որ այսօր ինտերնետը ինֆորմացիայի ստացման այնպիսի լայն ու մատչելի աղբյուր է հանդիսանում,  որպիսին ցավոք երբեմն չի կարողանում հանդիսանալ գիրքը, առավել ևս՝ դասագիրքը: Առակս ի՞նչ կցուցանե, որ եթե ուսուցիչն ու աշակերտը շփվում են սոցիալական ցանցում, դա դեռ չի նշանակում, որ ուսուցիչը աշակերտին է ներկայացնում իր անձնականը, այսինքն այն եզրույթը, իբր այդպիսով ուսուցիչը դադարում է առեղծվածային մնալուց՝ սխալ սահմանում է: Ի վերջո նորագույն մեթոդները սահմանում են, որ ուսուցչի և աշակերտի միչև նախկինում եղած կարծրացած հարաբերությունները (օբյեկտ-սուբյեկտ) պետք է փոխվեն: Այժմ ուսուցիչը պետք է լինի հավասար հարթության վրա՝ աշակերտի հետ հարաբերություններում, ասել է թե, նրանց շփումը պետք է օբյեկտ-սուբյեկտ ձևից վերածվի սուբյեկտ-սուբյեկտ ձևի: Ես նույնիսկ սոցիալական ցանցերում աշակերտներիս հետ «թաքնաված » դաս եմ պարապում: Ցանկացած հոդված  կամ տեսաֆիլմ պատիս տեղադրելիս ես անպայման հաշվի եմ առնում նաև այն, որ դա տեսնելու են իմ աշակերտները: Չափազանց պարտավորեցնող է, բայց և օգտակար հենց նրանց համար կարծում եմ:

Թեմայի մասին կարող են լինել տարբեր, իրարամերժ կարծիքներ: Բայց ասել , թե ուսուցիչը չպետք է լինի սոցիալական ցանցերում՝ անձամբ ինձ վիրավորում է: Դա ոտնահարում է իմ՝ որպես քաղաքացի ազատ ապրելու իրավունքը:

Реклама

«Ուսուցիչը չպետք է գրանցվի սոցիալական ցանցերում». իսկ ուսուցիչը հաց պե՞տք է ուտի: Один комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s